ZİYA PAŞA

ZİYA PAŞA

(Her devrin şiiri)

Pek rengine aldanma felek eski felektir.

Zira feleğin meşreb-i na-sazı dönektir.

Ya bister-i kemhada ya viranede can ver

Çün bay ü geda hake beraber girecektir

Allah’a sığın şahs-ı halimin gazabından

Zira yumuşak huylu atın çiftesi pekdir.

Yakdı nice canlar o nezaketle tebessüm

Şirin dahi kasd etmesi cana gülerektir.

Bed-asla necabet mi verir hiç üniforma?

Zer-düz palan ursan eşek yine eşekdir.

Bed-maye olan anlaşır meclis-i meyde,

İşret güher-i ademi temyize mihekdir.

Nush ile yola gelmeyeni etmeli tekdir,

Tekdir ile uslanmayanın hakkı kötekdir.

Na-danlar eder sohbet-i na-danla telezzüz,

Divanelerin hem-demi divane gerektir.

Afv ile mübeşşer midir ashab-ı meratib?

Kanun-i ceza acize mi has demekdir?

Milyonla çalan mesned-i izzetde ser-efraz,

Birkaç guruşu mürtekibin cayı kürekdir.

İman ile din akçedir erbab-ı gınada

Namus u hamiyet sözü kaldı fukarada.

ZİYA PAŞA (1825-1880)

Yasin Erdoğan

Next Post

Antalya

Cum Nis 17 , 2020
Antalya [1] Yayına Haz.: Âdem EFE [2] Antalya süt gölüne benzeyen Akdeniz’in sahilinde gümüş bir aynaya bakarak çehresinin aksini seyreden hüsnüne mağrur bir genç ve güzel bir kıza benziyordu. Düden Irmağı’nın vücuda getirdiği çağlayanlar portakal bahçelerinin içinde bu dünya güzeli kızın efsanelerini terennüm ediyordu. Burada eski muhâriplerin mancınıklarıyla yıkamadıkları sarp […]